Leaving Las Perth, day 3
Na nog een nacht bij Dan zijn we weer met zijn drie-en naar Freo gegaan. We wilden daar nog wat touristische dingen doen en hebben de tourist walk gedaan.
In de eerste attractie, het maritiem museum, was een aparte hal ingericht over de tweede wereldoorlog en vooral de impact daarvan op Australie. Het was best een verhelderende blik op een stuk van die oorlog welke wij in Nederland nog wel eens vergeten in ons op te nemen. De voordurende dreiging en de bombarementen van het noorden waren een zware druk op Australie. Verder hadden ze een aantal mooie zeilschepen liggen, waaronder het schip dat de America's Cup wegnam uit Amerika :)
Na onze onderbroken bezoek gingen we snel door naar The Round House. Een heeele oude gevangenis welke we graag wilden zien en het was al middag. Erg leuk en oud gebouw, maar vooral ook weer leuke briefen uit de geschiedenis van de stad.
We wandelden nog even over het stuk klif waar dit gebouw op geplaatst stond toen ik een bugel of trompet hoorde. Met de vlagen van de wind werden er zeer mooie Jazz-klanken over de klif geblazen en ik en Dan, die de cornet bespeelt, waren zeer onder de indruk. Sandra of Dan zag een glinster in de bosjes beneden aan de klif en daar bleek iemand een beetje te zitten oefenen.
Onder weg naar het volgende museum, over scheepswrakken, ben ik dan ook even afgeslagen om de mysterieuze muzikant te ontmoeten. In de bosjes vond ik David Rastrick. Die hier wat schaduw had gevonden en zat te oefenen op zijn bugel in afwachting van wat vrienden om mee terug te reizen naar Margereth River. Hij had in Freo meegespeelt op een benefiet concert om aandacht te vestigen op het overvloedige gebruik van grondwater uit de omgeving.
Na een kort gesprek en een foto heb ik David daar weer achter gelaten onderwijl genietend van zijn Chet Baker achtige tonen. Zo liep ik het scheepswrak museum binnen. daar aangekomen heb ik nog weer wat geschiedenis opgedaan over de Nederlanders welke hier zeer aktief zijn geweest natuurlijk. Maar om nou 80% van zo'n museum over Nederlanders te doen?
We hebben weer wat Fish & Chips gegeten en zijn terug gegaan naar onze auto. Wat het einde van een mooie dag had moeten worden werd nog even een leuke uitdaging. Het parkeer-terrein waar wij op stonden was gesloten! We konden wel even 30 dollar gaan betalen om het open te krijgen, maar dat ging ons toch best nog wat ver. Vooral omdat we dan wel eerst even naar hun toe konden gaan wandelen.
Dan vond een mooie plek waar de de auto wel over het gras vaan de stoeprand af weer op de weg moesten kunnen krijgen. Dapper stapte Sandra achter het stuur en met een paar minimale aanwijzingen van mij stuurde ze onze Ford Falcon de weg weer op. We zijn snel ingestapt en terug gegaan naar Dan's huis.
Na nog een laatste nacht bij Dan's huis zijn we uiteindelijk echt Perth uitgegaan. Daarover binnenkort meer, het Internetten hier is duur en schaars. Dus, een laatste groet en een pebble vanuit Cooper Lane Preserve en dan laat ik jullie weer even in verwondering achter ;)
Leaving Las Perth, day 2
Deze dag begon vroeg, met een boottocht naar Rattenest, da's hoe wij het ooit hebben bestempeld, nu heet het Rotnest. We wisten aardig wat korting te vergaren, we zijn nu eenmaal backpackers, en zo begon de dag met alweer een extra drankje in de portomonnee.
Op Rotnest aangekomen zijn we meteen fietsen gaan huren. Op dit, zo goed als autovrije, eiland is dit een van de meest gangbare manieren om rond te touren. Dan was ook weer van de partij.
Voor we goed en wel op pad waren zijn we eerst nog even wat boodschappen gaan doen, waar na een vriendelijke uitleg over hoe we het beste konden rijden ons eerst nog even met klem werd aangeraden om van 'die flesjes' te kopen om in de flessenhouder van de fiets te stoppen. Nee, de 3 liter water in Sandra's camelback was echt niet afdoende, ook niet met de 1,5 liter in Martin's Platypus erbij, er moesten echt flesjes aan te pas komen. Ja, is goed mevrouw, gaan we doen, not!
Dus, om een lang en saai verhaal verder even in te korten tot wat interresant is om te weten. Het was warm, het was mooi, er stond veel wind en we moesten veel op en neer. Een stevig dagje fietsen dus. We hebben er zo'n 20km gefietst en we hebben een vuurtoren, een scheepswrak, de originele eerste landingsplaats van de Nederlanders en de Quocks (of zoiets) gezien. Deze laatste zijn de beestjes welke allereerst door de Nederlanders werden aangezien als ratten zo groot als een kat, en zodoende het eiland Rattenest noemden.
Leaving Las Perth
Lang niet zo dramatisch als de film welke mij inspireerde om de titel te kopieren. Maar, we hebben Perth verlaten. Allereerst een (kort?) stukje over onze eerste poging Perth achter ons te laten.
Ik introduceer even als gast-ster, Dan. Dan is een OZ welke wij in het Hostel hebben leren kennen. Hij moest maandag (afgelopen maandag) beginnen met werken en verveelde zich de pleuris.
Dat was mooi. Aardig als hij was heeft hij ons geholpen door ons door de stad heen te rijden in zijn auto terwijl wij verwoedde pogingen deden om genoeg geld bij elkaar te schrapen om een auto te huren. Je moet daar me nog maar eens naar vragen, in het kort, credit kaarten allebei tekort, geld opnemen met bankpas aan de balie niet mogelijk en geld opnemen via een geld-automaat maar per 750 oz dollars per 24 uur... Uiteindelijk hebben we met wat moeilijk doen en een zeer begrijpende en geduldige manager in twee dagen alles rond gemaakt. Oh, en met hulp van Dan!
Dus, om Dan ook een beetje blij te maken zijn we naar Freo gegaan. Aanvankelijk zouden we dat nog even achterwege laten, maar goed, het was er niet minder leuk om. We hebben bij onze eerste 'fieldtrip' de oude gevangenis en een oorlogs monument gezien. Daarna zijn we even wat gaan eten bij een van de zeer vele Fish & Chips toko's van deze kustplaats.
Onderweg naar het huis van Dan, waar we konden douchen en toileteren, zagen we aan onze linker-hand een zeer heldere ster, welke volgens mij en Dan geen ster kon zijn. Dan opperde venus, maar dacht dat deze hoger moest staan. Hey, misschien is het de komeet! Nouja, dat was het dus niet, misschien toch Venus? Maar doordat we even waren afgelsagen om langs het strand te gaan kijken hebben we uiteindelijk dus wel de komeet kunnen zien! Zonder alle licht-vervuiling van Europa is dat best goed te zien dus...
Al met al een zeer fijne afronding van onze dag. Daarna zijn we dus nog even bij Dan wezen douchen en hebben we op de oprit in de auto geslapen. Het leven als backpacker is goed :)
ByeBye Tefa's, ByeBye
Na lange trouwe dienst, nemen we afscheid
Na acht jaar trouwe dienst hebben mijn tefa's, inmiddels al een paar weken geleden, de geest gegeven.
Deze tefa's waren al bij me op mijn eerste tocht door Australie, inmiddels al zo'n 8 jaar geleden. Ik kan het ze dus niet kwalijk nemen dat ze inmiddels het niet meer aankonden. Ze hebben het gered om zelfs nog een glimps van de west-kust te zien, iets waar ik toen in gefaald was.
Het was een lange tocht, vaarwel!
Pebble me this, pebble me that
For english see body of message.
Dus, we zitten al een tijdje in Perth nu. We hebben ons dan ook inmiddels een beetje aan kunnen passen aan de tijd en al onze overbodige uitgaven zijn gedaan.
De afgelopen dagen hebben we steeds ergens rond middag-uur het hostel verlaten en zijn we naar het centrum gewandeld om verschillende dingen te ondernemen.
Zo heb ik onder anderen een tweede-hands vertical grip kunnen scoren voor mijn camera, met een extra batterij erbij, ik kan je zeggen, ik was erg blij. Ook hebben we veel in Perth rondgewandelt om verschillende interresante, en minder interresante dingen te bekijken.
Wat vooral in Perth erg overduidelijk is, de ruimte. Ze hebben hier zo ontzettend veel ruimte. Er staan in het centrum wel veel grote kantoor-gebouwen, maar daartussen is dan weer veel ruimte voor parkjes of soms oude gebouwen uit de tijd van de pioniers!
Wat een misschien nog beter beeld geeft van de ruimte welke ze hier hebben is dan misschien King's Park. Een park dat rustig het centrum van Amsterdam beslaat, of in ieder geval dat van Utrecht. Boven op een heuvel met schitterend uitzicht, gewoonweg prachtig. We hebben er aardig wat uurtjes besteedt op zoek naar de verschillende attracties. Wat ons vooral veel moeite gekost heeft om te vinden is de tree-top walk. Maar driemaal is scheepsrecht, we hebben 'm gevonden. Tijdens deze laatste poging heb ik ook veel aandacht besteed aan de vele vogels in het park en op Flickr.com kun je er een aantal van vinden.
Als eerbetoon aan het park en de vele zeer eigenwijze vogeltjes is hier dan mijn pebble van King's Park:
On the road again
Dus, we zijn gisteren, nee, wacht, eergisteren, nee, wacht, de ochtend dat ik mijn vorige pebble geplaatst heb. Ennieweee, toen dus, zijn we met het vliegtuig naar Perth vertrokken. Het was een lange vlucht, nee echt, een lange vlucht.
Voor de mensen die met dit soort dingen bekend zijn, het was een gloednieuwe Boeing 777. We hadden dus iets meer beenruimte als normaal, wat fijn was. En we hadden een zeer uitgebreid entertainment systeem, waar ik erg van genoten heb. Maar veel meer valt er niet over te zeggen, behalve dan dat het echt een lange vlucht was. Met maar 3 uur stop-over in Singapore voel je echt hoe lang de vlucht echt is, ik geloof niet dat ik dit mensen perse zou aanraden.
Aangekomen hier in Perth bleek het een stuk minder heet als verwacht, maar iets van 23 graden, het heeft wat gehoost in de omgeving, de hitte is inmiddels al wat terug aan het komen. We hebben op het vliegveld gezellig gekletst met de informatie-stand houder en zijn uiteindelijk in de Planet Inn beland ergens noord-west van het centrum. Hier hebben we gister voornamelijk geslapen.
Vanochtend waren we dan ook zeer vroeg wakker, een uurtje of 6 locale tijd, en zijn we maar richting het centrum gaan wandelen.
Zo kwamen we onder anderen bij de Swan Towers uit.
Waar we veel interresants hebben geleerd over, klokken, klokken luiden en zelfs wat over boten. We hebben er ook nog even een klok mogen luiden, te gaaf ;). Okok, ik overdrijf het misschien een beetje, maar leuk was het wel
Verder hebben we wat informatie ingewonnen, welke we vanavond en morgen uitgebreid gaan doorspitten en hebben we aardig wat van het centrum gezien.
Right, dat was het voor nu wel even, mijn ogen vallen bijna dicht, ik moet echt nog even wat slaap zien de scoren! Jet-lag is er in ieder geval nog niet uit.
Tot later, en een fijne dag allemaal :)
The first pebble
For english, see body of this message
De eerste steen is geworpen. Dat wil zeggen, ik ben nog niet klaar met programmeren, mijn financien of mijn muziek. Ook heb ik niet iedereen gedag kunnen zeggen, zelfs een aantal mensen die echt meer hebben verdient dan dat ik ze heb gegeven. Mijn excuses, maar ik vlucht het land uit.
Als je me er op aan wilt spreken, neem over een jaar of twee weer contact met me op, of kom me opzoeken in Australie of Nieuw Zeeland.
Hoe dan ook, hier issie, De eerste steen op flickr
Happy 2007
Or is it 2006 RC2?
To those of you accually reading my blog, Happy New Year!!
I realised that I had to wish all my loyal readers, you know who you are (even if I don't), a happy new year. I guess if you want to be at least semi-serieus about blogging that would be the least you can do, right?
For those of you wondering if I have any resolutions. Yes! I do! I intend to blog more this coming year. Blogs will hopefully include more technical stuff that I had intended for this blog months ago, but most certainly will be a lot about my upcoming trip on the other side of our increasingly shrinking planet.
So, for those interrested in all things webstandards, keep your fingers crossed, something usefull might come along. For those of you who want to read about travelling and don't speak dutch, cross your finger that I might include english translations.
And, as some of the people who's phone-numbers I have will already have read: I wish you all as much fortune this year as the year's promising to bring me!!