Leaving Las Perth, day 3
Na nog een nacht bij Dan zijn we weer met zijn drie-en naar Freo gegaan. We wilden daar nog wat touristische dingen doen en hebben de tourist walk gedaan.
In de eerste attractie, het maritiem museum, was een aparte hal ingericht over de tweede wereldoorlog en vooral de impact daarvan op Australie. Het was best een verhelderende blik op een stuk van die oorlog welke wij in Nederland nog wel eens vergeten in ons op te nemen. De voordurende dreiging en de bombarementen van het noorden waren een zware druk op Australie. Verder hadden ze een aantal mooie zeilschepen liggen, waaronder het schip dat de America's Cup wegnam uit Amerika :)
Na onze onderbroken bezoek gingen we snel door naar The Round House. Een heeele oude gevangenis welke we graag wilden zien en het was al middag. Erg leuk en oud gebouw, maar vooral ook weer leuke briefen uit de geschiedenis van de stad.
We wandelden nog even over het stuk klif waar dit gebouw op geplaatst stond toen ik een bugel of trompet hoorde. Met de vlagen van de wind werden er zeer mooie Jazz-klanken over de klif geblazen en ik en Dan, die de cornet bespeelt, waren zeer onder de indruk. Sandra of Dan zag een glinster in de bosjes beneden aan de klif en daar bleek iemand een beetje te zitten oefenen.
Onder weg naar het volgende museum, over scheepswrakken, ben ik dan ook even afgeslagen om de mysterieuze muzikant te ontmoeten. In de bosjes vond ik David Rastrick. Die hier wat schaduw had gevonden en zat te oefenen op zijn bugel in afwachting van wat vrienden om mee terug te reizen naar Margereth River. Hij had in Freo meegespeelt op een benefiet concert om aandacht te vestigen op het overvloedige gebruik van grondwater uit de omgeving.
Na een kort gesprek en een foto heb ik David daar weer achter gelaten onderwijl genietend van zijn Chet Baker achtige tonen. Zo liep ik het scheepswrak museum binnen. daar aangekomen heb ik nog weer wat geschiedenis opgedaan over de Nederlanders welke hier zeer aktief zijn geweest natuurlijk. Maar om nou 80% van zo'n museum over Nederlanders te doen?
We hebben weer wat Fish & Chips gegeten en zijn terug gegaan naar onze auto. Wat het einde van een mooie dag had moeten worden werd nog even een leuke uitdaging. Het parkeer-terrein waar wij op stonden was gesloten! We konden wel even 30 dollar gaan betalen om het open te krijgen, maar dat ging ons toch best nog wat ver. Vooral omdat we dan wel eerst even naar hun toe konden gaan wandelen.
Dan vond een mooie plek waar de de auto wel over het gras vaan de stoeprand af weer op de weg moesten kunnen krijgen. Dapper stapte Sandra achter het stuur en met een paar minimale aanwijzingen van mij stuurde ze onze Ford Falcon de weg weer op. We zijn snel ingestapt en terug gegaan naar Dan's huis.
Na nog een laatste nacht bij Dan's huis zijn we uiteindelijk echt Perth uitgegaan. Daarover binnenkort meer, het Internetten hier is duur en schaars. Dus, een laatste groet en een pebble vanuit Cooper Lane Preserve en dan laat ik jullie weer even in verwondering achter ;)
