Where the sun don't shine
We zijn de afgelopen tijd caves road op en neer gereden. Zoals je uit de naam wel af kunt leiden waren hier veel grotten te zien. Om even eerlijk te blijven echter begon het in het noorden van deze omgeving met Ngilgi cave.
Ngilgi is een van de oude en zeer machtige geesten van de aboriginals van Australie. Deze geest heeft van de grot zijn huis gemaakt nadat hij, op verzoek van de lokale aboriginals een kwade geest had weggejaagd.
Ik kan moeilijk een waarde geven over de echtheid van deze oude legende natuurlijk, maar als deze geest daar woont heeft ie in ieder geval een mooi huis voor zichzelf gevonden...
Voordat we de grot hadden bezocht hebben we op de nabij gelegen camping een stel jonge surfers leren kennen. Zij hebben ons uitgelegt waar we een volgende mooie kampeerplek kunnen vinden. De volgende dag was het plan dan ook om eerst twee mooie duiken te maken bij de HMS Swan en daarna een mooie avond-rit te paard te maken. De duik werd echter ge-canceled.
Om de dag te vullen zijn we rond gaan rijden om zodoende wat meer van de omgeving te zien. Zoe zijn we op allerlei uitkijkpunten terecht gekomen en langs wat attracties gegaan zoals de caves jewels en chocolat factory. Als afsluiting zijn we bij een slijterij langsgeweest waar ze howling wolfs wijn maken en verkopen.
Na wat proeven, korte uitleg, en nog wat meer proeven hebben we wat van ons overgebleven voedsel-geld in wijn geinvesteerd... Zelfs San kon er wat lekkere wijn vinden dus die flessen komen wel op denk ik :).
Enniewee, 's avonds zijn we dus wel gaan paardrijden. Het was een speciale school waar 'natuurlijk' paardrijden werd aangeleerd. De paarden zijn er erg lief en niet helemaal gesloopt door mensen die niets van paardrijden weten. Even kort hoe het werkt, je leert iets meer over het gedrag van paarden en hoe je hierop inspeelt. De paarden krijgen ook geen bit (metalen stang in de mond) en toch luisteren ze naar je ;). Het was een prachtige en erg leuke rit.
Tijdens het rijzen van de bloed maan trokken we verder naar Conto's camping ground. De surfers waren nergens te vinden en zo gingen we op tijd naar bed. De volgende ochtend zagen we Reef en Gard, twee van de surfers arriveren en hebben we de rest van de dag met hun doorgebracht, inclusief een bezoek aan het strand waar ik geprobeert heb om ene paar foto's van hun te maken. Helaas gingen ze na het avond-eten weer terug naar Perth, we hebben er weer een bank bij om op te slapen...
Maar ja, ik begon deze blog met waar de zon niet schijnt... De volgende dag zijn we eindelijk in de grotten beland. Behalve dat het er prachtig was kan ik er niet veel over zeggen, de foto's zullen het verhaal moeten gaan vertellen.
Tussen de middag zijn we nog bij een roofvogel reservaat langs geweest. Heel veel mooie adelaars, uilen en valken gezien. Het hoogte punt was een vrije vlucht show. Tijdens dit geheel vlogen er een aantal wedge-tails rond terwijl er een derde op de hand van de presentator zat. Uiteindelijk mochten we hem 1 voor 1 benaderen om deze prachtige vogel op onze hand te laten zitten. Wow!!
Terwijl ik dit zit te typen, in de auto, zijn we een grot, een nacht en nog een grot verder. We zijn net nog bijna weggeblazen op het meest zuid-westelijke punt van Australie, waar de zuidelijke en indische oceaan elkaar ontmoeten. We laten kaap leeuwin achter ons en trekken oost-waarts. Nannup staat op het menu. Ik schrijf jullie later weer, we zijn er net aangekomen...
Sharks!!!
We zijn dus doorgereden naar Bunbury. Daar aangekomen kwamen we aan bij een resort dat er geheel te duur en luxe uit ziet voor ons budget. Dus, door naar het Information Centre om eens te informeren waar we nog meer terecht zouden kunnen. Er zijn wel een aantal keuzes maar het meeste ligt hier ver buiten de stad. Behalve eentje dan, en deze blijkt ook nog eens heel betaalbaar.
Het blijkt weer een van die zeer goede keuzes ook. Het is een heel aangename camping en we krijgen een plekje toegewezen met zeer veel schaduw. s'Avonds staat er een stevige wind om de hitte van de dag uit de tent te blazen en overdags hebben we voldoende schaduw. We hebben een zwembad en zeer aardige eigenaars waar we zelfs ons koelblok kunnen laten invriezen voor we weer gaan vertrekken.
Een van de voornaamste redenen om naar Bunburry te komen zijn de dolfijnen. We zijn dan ook meteen de ochtend na aankomst gaan kijken bij het centrum. We hadden mazzel 'Big Nick" kwam langs. Geen haai dus, maar een dolfijn :) We mochten met zijn allen in de rij gaan staan en de dolfijn zwom wat voor ons heen en weer. Dolfijnen komen met enige regelmaat hier in de baai langs om de touristen te bekijken...
Een tweede reden om naar Bunburry te rijden was omdat we Australia day in een wat grotere plaats wilden vieren. Dat hebben we dus in Bunburry gedaan. Het lijkt een beetje op koninginnedag, alleen dan warmer en iets minder druk. Er was wat muziek, een paar stands en een kleine kermis. Waar wij in Nederland nauwelijks aan kunnen tippen was echter het vuurwerk. Dit duurde een slordige 30 minuten en de laatste salvo's waren zo indrukwekkende, het leek wel alsof er een automatisch wapen de pijlen in de lucht stond te schieten.
Ergens in de paar dagen dat we in Bunburry zaten hebben we bij het zwembad nog twee schatten van meisjes leren kennen, Cloe en Shannon. We hebben wat lol met ze gehad in het zwembad en hun moeder was erg blij met ons, zo had ze inene een stuk minder werk aan ze en tegen bedtijd vielen ze lekker snel in slaap :) Ze heeft ons uitgenodigt om bij hun op bezoek te komen tegen de tijd dat we weer in Perth belanden.
Na nog een tweede bezoek aan de dolfijnen zijn we doorgetrokken naar Bussleton. Ook hier hebben we weer een uitstekende camping gevonden. Dit keer met een koelkast en een keuken en een hele boel oudere mensen. Alle mensen waren ook hier weer heel aardig tegen ons en tegen de tijd dat we hier vertrokken hadden we er weer een adres bij. Deze mensen mochten we ook bellen wanneer we problemen krijgen en hulp nodig hebben van iemand hier in het westen van Australie.
De reden dat we in Bussleton gestopt zijn is echter de langste, 1.8km, houten pier van het zuidelijk halfrond. Het was vrij indrukwekkend als ik eerlijk ben. Helaas echter was een groot deel van de pier niet meer van hout maar beton. Dit kwam natuurlijk door het dure onderhoud en daarnaast ook wel een beetje door brandgevaar schijnbaar.
Er overheen wandelen is natuurlijk een ding, er onderdoor duiken is veel mooier! En dat hebben we dan ook maar gedaan. De duik was volledig verzorgt, met een warme drank en zoet broodje na afloop. Ik geef toe, ik heb mooiere plekken gezien in de wereld, maar dit was de eerste keer dat ik gedoken heb met lenzen in en dat extra beetje zicht was zeer de moeite waard.
Leaving Las Perth, on the road again
Dus, ik liet jullie achter met een pebble van een leguaan in een, voor jullie, onbekend park. Dat was natuurlijk wel flauw en ik vermoed dat ik jullie dan ook wel een uitleg schuldig ben. Dus bij deze, het verhaal van onze succes-poging in het verlaten van Perth.
We zijn uiteindelijk maar gewoon vertrokken naar een nabij gelegen national park. In dit geval was daar geen kampeerplek maar wel een parkeerplaats met toiletten. Dit is natuurlijk voldoende en daarom zijn we daar gestopt. We hebben vlak voor het verlaten van Perth nog twee luchtbedden gescoord en deze met wat herpakken van onze spullen achterin geplaatst. Heerlijk, in het bos, buiten Perth lekker slapen :).
De volgende dag hebben we besloten dat we water willen zien, rivier, meer, zee, het maakt niet uit. Het eerstvolgende park op de zuidelijke route is het Lane-Pool reserve. Deze is gelegen in de buurt van Pinjarra aan de Murray River. Bij aankomst zijn we eerst nog even fout gereden maar uiteindelijk vonden we de kampeerplek waar we naar op zoek waren.
Echt toffe kampeer mogelijkheden in dit park. Ze hebben een soort rotonde met daaraan allemaal parkeerhaventje. Bij iedere parkeerhaven ligt een kampeerstek waar je je tent op kan zetten, kan koken in de fire-pit en lekker kan zitten aan je eigen kampeertafel. En zo'n 50 meter verderop stroomt de rivier langs. Op het punt waar wij zitten is ook een diepte aanwezig en we kunnen er dus heerlijk zwemmen.
Maar goed, na alles opgezet te hebben en na het koken komt er dus inene een leguaan langs wandelen. Even checken of alles wel in orde is, en hey, wat doet die tent inene op mijn vaste route?
We hebben hier twee nachten goedkoop gekampeert en zijn daarna vertrokken. We zouden eerst nog even bij Oakley Dam gaan zwemmen maar nadat we dat eindelijk hadden gevonden werd het al snel duidelijk dat we daar niet zouden gaan zwemmen. Het was niet de populaire zwemlokatie welke ons belooft was. Dus, door naar Bunburry, en dat is weer een ander verhaal :)