We all live in...
Ik kan je eerlijk zeggen, het was heerlijk om weer eens in een hostel te verblijven! Een degelijk bed, de ruimte om je benen te strekken en de vrijheid om je gewoon om te draaien in bed...
Daarbij dan nog eens het simpele genot nog eens wat andere mensen te ontmoeten. Zo sliepen we in een dorm met twee belgen, Niels en A****, die in de omgeving een oude man hielpen met metselen. Afwisselend werd dit aangevuld met andere mensen, waarbij ik Steve, the Melbournian door salesman even wil noemen gezien dat we de rest van de tijdelijke slapers verder nooit echt hebben leren kennen.
Buiten onze dorm waren er nog een paar vaste gasten, waaronder een japans en een duits meisje welke beiden aardbeien aan het plukken waren om aan een visum-verlenging te komen... Ook hing er nog een australische dame rond welke in het hostel wat klusjes deed terwijl ze op zoek was naar een gelegenheid om een reiki praktijk te openen.
Ook waren we een paar dagen in het gezelschap van twee fransen. Pas tegen het einde van hun verblijf kwamen we er achter dat zij broer en zus waren. Dit maakte wel wat meer duidelijk waarom hij graag met ons zat te kletsen terwijl zij ondertussen ergens wat ging lezen ofzo.
Last but not least was er Femke. Een nederlandse schoonheid van zeer geringe proporties maar met een lust in het leven waar je gewoon vrolijk van wordt. Vooral van interesse om te weten is haar cake-eating contest met de fransman.
In het hostel waar we zaten was er elke middag verse cake en thee/koffie. Op een zeker middag arriveere Femke met de easyriders tourbus. Die middag kwam er nog een grote groep aan en daarom was er heeeel veel cake gemaakt. De grote groep ging echter meteen an ahet avond-eten, meer cake voor ons dus. Zo kwamen wij er achter hoe de Femke, die twee keer in mij postuur past, aardig wat cake wist weg te werken, wat vooral leuk werd toen de fransman probeerde om haar in te halen. Tot onze grote verbazing wist Femke dezelfde avond ook nog eens een hele pizza weg te werken...
tussen al deze gezelligheid door hebben we ook nog een tweetal duiken weten te verwerken. We hadden niet de meest ideale weersomstandigheden maar dat werd dubbel en dwars goed gemaakt. We hebben zeeleeuwen gezien onderwater. Welke ons belachelijk deden voelen doordat zij met achteloos gemak stil bleven hangen in de golfslag terwijl wij twee meter heen en weer werden gesleurd. En op de tweede duik hebben een paar zee-draakjes gezien. Ze lijken op zee-paardjes maar dan iets groter en met een soort 'vleugeltjes'. Je begrijpt wel dat we helmaal in onze nopjes waren... Na de dijk goot de dive-master warm water uit een thermos-kan in onze wetsutis terwijl we deze nog aan hadden, heerlijk!
In het weekend zijn we met de australiers op 4 wiel toer gegaan, maar daar moet ik binnenkort nog eens een aparte blog aan wijden... Ik loop nog een week achter met schrijven :)
Don't hurry, be happy.
De bomen achter ons latend trekken we verder richting Albany. Voordat we daar aankomen duiken we eerst nog even een national park in. Alhoewel het er mooi is valt de zwembaarheid wat tegen en gaan we op zoek naar een betere spot.
Zo vonden we cozy corner, hier konden we even lekker wat rondplonsen. Camperen was hier helaas weer niet toegestaan dus na wat ontspanning en lunch zijn weer verder gereden.
Vlak voor Albany stellen we de stad toch nog even uit en duiken Frenchman rd op. Aan deze weg liggen de typisch toeristische bezienswaardigheden. We hebben de wassende wateren de kust zien aanvallen in een zeer imposante gap waarna we ook een gap in the making hebben mogen aanschouwen. Wat vooral leuk was aan deze tweede locatie was de natural bridge. Hierna vonden we de kreunende en steunende maar niet spugende blowholes. Op beide lokaties kwam er net een buslading touristen teruglopen en dit hebben we verder ontlopen door radio-hill te bezoeken, hier mogen de bussen niet heen :).
Vanaf dit punt hadden we een prachtig uitzicht over de omgeving en realiseerden we ons dat de wat vuilgekleurde wolken aan de zuid-oostelijke horizon het resultaat waren van een zeer heftige brand. Later kregen we te horen dat Porongurup in vlammen op was gegaan en dat terwijl dit aanvankelijk onze bestemming van die dag was geweest!
Maar goed, op dat moment wisten we dit nog niet en reden we door naar het einde van frenchman road, frenchman beach. Een klein strand, maar wat een mooi stukje strand. Mooie afgeschermde baai, schaduw-rijke picknick tafels, bbq's, het enige wat ontbrak waren de campeer plaatsen.
Hoe dan ook, het werd al wat donker en we hadden honger. Er zaten ook nog wat andere mensen, waarvan een paar jongeren wat goede muziek aan hadden en we gingen er gezellig in de buurt zitten. Wijntje erbij en uiteindelijk ook gezellig met de anderen zitten kletsen... Uiteindelijk hebben ze ons uitgenodigt om het volgende weekend met hun 4x4 op pad te gaan, laten ze ons de mooie plekjes zien!
Wij zijn uiteindelijk gewoon hier gaan slapen voor de nacht nadat Sara, Brandon, Allison en Ralph terug gingen naar Albany. We waren toch al van plan een paa rdagen in een Hostel te duiken en hebben maar besloten om dat te verlengen tot een week.