Ashes to ashes...
Sorry voor de wat lange radio-stilte. We hebben een tijdje geen kans gezien om het internet op te duiken en zijn redelijk druk geweest terwijl ik redelijk lui ben geweest in het bijhouden van wat leuke informatie. Vandaar dat het volgende blog al wat gedateerd is terwijl ik jullie nog zeker twee weken schuldig ben op het moment!!! Om het goed te maken ga ik proberen wel alvast wat nieuwe pebbles erop te gooien alleen dan nog wel zonder bijbehorende teksten :( Enniewee, de week voor mijn verjaardag:
Na een geweldige week rust is het bijna zwaar om weer op pad te gaan. Maar ana de andere kant ligt Esperence om de hoek en zit mijn verjaardag er aan te komen.
Tussen Albany en Esperence liggen ondertussen nog wat parken waar we naartoe willen en we maken ons daarom niet te druk, we zullen wel genoeg te doen hebben...
Het eerste park dat we bereiken ligt om de hoek van Albany en draagt de zeer gemakkelijke naam Waychinicup. Er mag wat meer reclame voor gemaakt worden, alhoewel dit misschien wel weer voor teveel toerisme zou kunnen zorgen. Hoe dan ook, het was er prachtig. Helaas waren de tracks gesloten wegens 'dieback', een infectie welke door mensenversnelt verspreid zou worden en daarom worden de tracks gesloten. Dit was echter geen grote ramp. De kampeerlokaties waren subliem, met voldoende schaduw en een compleet afgeschermde baai om eventueel wat in rond te dobberen. De tweede dag was er niemand anders meer en de rust was heerlijk.
Natuurlijk hadden we er net een week rust op zitten en daarom zijn we toch maar weer verder gegaan naar 'Fitzgerald river' NP. Het grootste park van west-australie en absoluut prachtig, zo werd ons door alle locals verteld. Het was er dan ook erg mooi, alhoewel heel surre-eel voor ons. De linker kant van de weg had een groen landschap, de rechter zag zwart-geblakert voor een groot deel van de route naar de slaapplek. Onderweg zagen we nog een kangeroe en wat skinks en een aantal prachtige planten maar het half-afgebrande park deed ons verbaast staan. De kampeerplek was weer heel mooi en dit keer direct aan een strand. Maar ook hier kwam het wandelen er niet van alle tracks gesloten wegens dieback of de brand.
Maar niet getreurt, we bevinden ons in het grootste park van WA dus we gaan, zoals we toch al van plan waren, naar de andere kant van het park! Langzaam maar zeker ziet alles er weer groen uit. De begroeiing is weer wat hoger, er staan hier zelfs wat kleine eucalyptus boompjes. Onderweg komen we weer van alles tegen, het meest prachtige daarvan is een familie emu's.
Na een wandeling naar een uitzichtspunt, waar we eerst ons schoeisel schoon moeten maken om dieback verspreiding te voorkomen, beginnen we ons toch een beetje zorgen te maken. Het uitzicht naar de 'east mount barren' zag er zwartgeblakert uit en we waren al wat afgesloten tracks tegen gekomen. Helaas bleken we gelijk te krijgen. De berg was zwart en de track gesloten. Ondanks deze teleurstelling en alle branden in het park moet gezegt worden dat het alsnog een prachtig park blijft om te zien...
Het park achter ons latend tanken we wat in een dorpje vlak bij de uitgang en maken we ons besluit om een kustweg te volgen richting Esperence in de hoop vlak buiten Esperence in 'Stokes NP' te verblijven, misschien wat te zwemmen en wandelen.
De route naar het park is een avontuur op zich. De weg is niet ge-asfalteerd en passeerd een mooi moeras-achtig gebied en de duinen. Een flink stuk buiten het dorp vinden we ook een grote populatie papagaaien welke zich aan een plaatselijke boom-soort tegoed doen. We nemen e rustig de tijd om foto's te nemen en gewoon te kijken. Nadat ze zich uit ons zicht hebben begeven trekken we weer verder en vinden we er nog een paar op een elektriciteits-mast.
Vervolgens hebben we er redelijk lang over gedaan om onze route terug te vinden. We hadden in dit gebied voor de verandering dan wel straatnamen maar helaas ontbrak het ons aan een kaart met voldoende detail. Onderweg zijn we nog wel langs een mijn gekomen en een school voordat we ons weer op de snelweg bevonden.
Al dit soort leuke spontane avontuurtjes moeten we blijkbaar bekopen met wat pech hier en daar want aangekomen bij de toegangs-weg van Stokes NP komen we voor een afgesloten weg te staan. Het park is gesloten wegens brand :( Er zit niets anders op, we moeten door naar Esperence en komen daar ook weer gemakkelijk aan een kampeerplek.
De volgende dag hebben we alle tijd en verkennen we 'de stad'. Het is een aardig plaatsje, met 15000 inwoners vrij groot. Uiteindelijk nemen we het ervan en duiken het zwembad in voor de middag. s'Avonds zijn we naar de bios gegaan om 'Ghostrider' te kijken en duiken op tijd ons bed in om mijn verjaardag goed te kunnen vieren de volgende dag!